11 Jul
  • By johan
  • 4545 Views
  • 0 Comments

New Blog post: overzicht & update

Tekstvak:

Tijd om weer eens in de pen te kruipen. 

Dat we met z’n allen de coronamaatregelen beu zijn, is een overbodige mededeling. Maar de achtereenvolgende versoepelingen doen iedereen deugd. Terug naar een normale maatschappij!

Maar laat ik mijn zinnen op de voorbije maanden richten. Onze expeditie geraakt steeds meer in een achterhoekje. Het gegeven feit dat de reizen van en naar Tanzania nog steeds ten stelligste worden afgeraden, mag dan wel enigszins de teleurstelling verzachten, het blijft een katergevoel geven. Uiteraard verzinnen we dit niet zelf (infobron: Buitenlandse Zaken-/ Buitenlandse Handels en Ontwikkelingssamenwerking). 

Maar, uitstel is zeker geen afstel,……………..2022 zal de Kilimanjaro beklommen worden!! 

De moeilijkheid voor onze VZW Kilimanjohnro is om de juiste balans te vinden tussen geen overvloed aan openbaarheid (events) en geen al te lange periodes van stiltes omtrent de VZW Kilimanjohnro.

Wat passeerde zoal de revue:

Graag deel ik ons avontuur van de Breathing Techniques & Icebath workshop welke plaats vond op 22/05 in Antwerpen en gepresenteerd werd door de eigenaar en oprichter “Bart” Bartholomeus Raeves van “Habitude academy”. 

Om te beginnen neem ik jullie graag mee naar vrijdagavond 21/05. Zoals bij alle verplaatsingen richting Antwerpen werden wij weer op en top in de watten gelegd bij Esther en Johan. 

Om de gezamenlijke avond in stijl te openen, streken we neer in de beste cocktailbar van Antwerpen: “Bar Burbure” waar de eigenaar Jurgen Lijcops himself ons een tafeltje fikste. Na bijna 14 maanden ons eerste terrasje, nog een beetje onwennig, maar er overheerste toch een zalig gevoel!!

Vervolgens mochten we onze pootjes onder de tafel schuiven en genieten van de kookkunsten van Esther. Nadat onze buikjes rijkelijk gevuld waren, doken we wijselijk onder de veren, met enige gezonde spanning voor het ongewisse van de workshop. Zaterdagochtend, uitgeslapen bepakt en bezakt vertrokken we richting “The Vault” waar d.d. zaterdag 26/05 de Workshop heeft plaatsgevonden. Jullie zullen zich afvragen wat is “The Vault”?! The Vault is gelegen, Lange Klarenstraat – 2000 Antwerpen en een nieuwe locatie waar Johan en Esther Workouts verzorgen (dus niet enkel nog op de Godefriduskaai 12 – 2000 Antwerpen maar ook op bovenvermeld adres). Esther maakt aan de zijde van Johan sinds kort deel uit van SMP en zal hoofdzakelijk de locatie bemannen. Ik raad iedereen aan om op deze locatie een keer te gaan sporten. 

Boek via deze link je afspraak: https://www.smp-training.be/reserve/appointment

Aangekomen op locatie, hebben we alles in gereedheid gebracht voor een zeer gebeurtenisvolle dag. 

Alles begon met een introductie van de oprichter Bart.  

Wim Hof Method workshop

De Wim Hof Methode is een wetenschappelijk onderbouwde methode die bestaat uit drie componenten:

• Ademhalingstechnieken

• Koude training

• Mind-set/focus. 

De interactie tussen deze componenten zorgt ervoor dat men in staat is om invloed uit te oefenen op het eigen immuunsysteem. 

Tijdens een WHM-workshop leer je de theorie en technieken om zelf aan de slag te gaan met je gezondheid.

Je kan deze workshop boeken als bedrijfsevent of voor privégelegenheden. Neem gerust contact voor meer informatie. https://www.habitude.academy/

Je hebt van die ontmoetingen, waarvan je direct voelt dat er een positieve klik is. Met Bart en mij en als ik mag spreken voor de rest van de groep, mag ik stellen, dat dit ook voor de andere deelnemers zo was. Wat een imposante, energieke kerel, luisterend, analyserend, rustig in de dialoog. Beheerst zijn materie en weet op een manier te onderwijzen, dat je boeiend en aandachtig meedoet. Er ontstond binnen de kortste tijd een super groepsdynamiek. “I can highly recommend this”.

Ik ben er heilig van overtuigd, dat de VZW Kilimanjohnro, samen met Habitude Academy een nieuwe datum voor een event in het najaar 2021 zal arrangeren, maar dan in Limburg.

Dit event was tevens een van de laatste t/m Sept -/ Okt. Want Johan vertrekt vanaf de 2de week Juni naar Tubeke, waar hij tot de technische staf van de Rode Duivels zal toetreden voor het EK 2021. Ervan uitgaand dat de Rode Duivels de finale spelen op 11/07 in Londen is er geen ruimte en tijd meer voor bijkomende events. (Logisch ook)! Nadien zal hij ergens de zon opzoeken om samen 

De situatie omtrent Carine is ongewijzigd. Ze recupereert nog steeds van een burn-out. Onder begeleiding en hulp van haar huisarts en psychologe probeert ze uit ‘n diepe dal te kruipen. Niet gemakkelijk, de ene dag kun je de wereld aan en de andere dag is de kleinste inspanning te veel. Ik weet zeker dat ze zich hieruit weet te maneuvreren en sterker voor de dag zal komen. Ze mist haar dagelijkse jogging routes en de gezamenlijk workouts. Een grote horde heeft ze reeds genomen, het “aanvaarden” van de situatie. Zoals ik al schreef, we komen hier samen uit. Ik zal haar alle steun bieden en tools reiken om hier uit te komen. 

Bij deze zou ik graag willen benadrukken dat dit geen “appeltje eitje” is!! Helaas wordt er nog steeds erg gemakzuchtig over gedaan als iemand aangeeft, ik ben momenteel thuis vanwege een burn-out. 

Dit zijn vervelende situaties en behoeven een herstel van lange adem. Trek op tijd aan de noodrem en zoek deskundige hulp!! Maar oordeel vooral niet te snel met, ach ze zit er even door.

Nu een switch naar mezelf.

Ikzelf heb in het voorjaar heel veel op mijn koersfiets gezeten en kilometers door het Mergelland gefietst.  Echt zalig, het geeft mij een enorme voldoening, sportief bezig zijn en tevens genieten van het prachtige Limburgse heuvelland. Het is een “win-win operatie”! Door het fietsen ondervind ik bijna geen hinder van tremors. Natuurlijk onderhoud ik ook de kracht en coördinatie oefeningen in “the barn” nog steeds.

Ik heb de meeste kilometers met mijn vriend en collega Clement gefietst. Ook de nodige ritten met Silvain. Zo ook de dinsdag 08/06 ben ik samen met Silvain vanuit Boorsem naar Banneux gefietst. De bekende Maria- bedevaartoord in de gemeente Sprimont. Tot in Banneux verliep alles vlotjes, na een welverdiende koffie en een boterhammetje, hebben we nog een paar kaarsjes laten branden voor alle overledenen en iedereen die ons dierbaar is (dat was de feitelijke doelstelling voor de dag).   

Nadien vertrokken we huiswaarts. Beide genoten we van de tocht en vooral van onze fysieke gesteldheid. Iedere helling en /of berg werd soepeltjes naar boven gefietst. We zouden op het geplande tijdstip weer in Boorsem arriveren, om ons gangbare koffietje bij Silvain te drinken.

Helaas verliep het niet zoals we gepland hadden. Kort voor de grote sluis in Ternaaien voor de brug van Eben-Emael kwam ik hard ten val. Oorzaak van de val was een obstakel, die door de gemeente Wezet of derden, werd veroorzaakt. Er waren twee betonplaten met asfalt dicht gesmeerd en met elkaar verbonden, althans een poging tot. Door het onkundig geknoei, ontstond er een hoogteverschil van ca. 15-20cm, waardoor mijn voorwiel omsloeg en blokkeerde. 

Ik voelde meteen dat het fout zat. Silvain en een passant hielpen mij opstaan. Strompelend naar een veilige plek onder de burg, ben ik gaan liggen. Kermend van de pijn heb ik toen Carine verwittigd over wat er gebeurd was. Carine is direct in de auto gestapt om mij te komen halen. Ik wilde geen ambulance, want wilde liefst naar de spoed afdeling van het ziekenhuis in Genk en niet naar Hermalle, Luik of Wezet.

Op de spoed in Genk werd zeer snel gehandeld, infuus met pijnstilling, schaafwonden verzorgt/ ontsmet en röntgenfoto’s van mijn linkerschouder werden gemaakt. Na enige tijd, werd mij een schokkende diagnose meegedeeld: Sleutelbeenbreuk (mozaïek, d.w.z. op 3 plaatsen), en een barst in het acromion van de linkerschouder. Na ca.4-5u heeft Carine mij opgehaald, want ik mocht naar huis (met deze breuken). De Mededeling was, dat de dokter zich zou melden voor een opname, want de breuken moesten gefixeerd worden. Woensdag 09/06 kwam het verlossende belletje, dat ik donderdag 11:00 zou worden opgenomen (afdeling Orthopedie). 

Die twee dagen thuis waren een hel, bij iedere beweging ging een pijnscheut door de schouder, omdat de bot uiteindes elkaar raakten. 

Eenmaal geïnstalleerd in Genk, was het wachten tot de verlossende woorden: “wij brengen u naar de OK”. Helaas werd dit een langere kwelling dan verwacht, de pijn was ondragelijk. Tegen 18:00u werd ik uiteindelijk naar de OK gebracht. Daar werd mij door de anesthesist mijn favoriete cocktail toegediend. Tegen 02:00 nachts deed ik weer mijn ogen open, mij werd door de verpleging van de recovery meegedeeld, dat er 4,5u geopereerd werd (shock). Behoorlijk beneveld van de narcose werd ik terug naar de afdeling orthopedie gebracht. Hier werd ik tot zaterdag zeer goed verzorgt, echt petje af. 

Nu was het verlangend wachten op Carine om naar huis te mogen gaan.

Thuis, kwam pas het besef van de ernst van het ongeval. Ik had heel veel geluk gehad. Het had allemaal nog erger kunnen aflopen. Mijn helm was in tweeën gebroken, het moet dus een behoorlijke smak geweest zijn. 

Carine, had tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis reeds onze verzekering gecontacteerd. Het is onze intentie de gemeente Wezet aansprakelijk te stellen, voor de beschadigingen-/ ondeskundig hersteld fietspad, ook de materiele schade, en alle bijkomende zaken worden allemaal verzamelt en doorgestuurd. We hebben zelfs een proces-verbaal bij de politie in Wezet laten vaststellen (ook Silvain als getuige heeft zijn verhaal laten documenteren). Om verdere ongevallen te vermijden.

Eenmaal thuis heb ik de gemoedstoestand van down naar energiek geswitcht. Want door te jammeren is nog nooit iemand beter geworden. Op aanraden van vrienden, ga ik herstellen in de Kine praktijk van “Fit2Kine”. Eerste behandeling staat gepland voor ma.: 05/07.

Vanaf dan is het werken aan mobiliteit-/ bewegelijkheid, kracht en conditie zou ik graag door Johan willen opbouwen. 

Zo zie maar weer wat er allemaal kan gebeuren in zo’n korte periode!!

De expeditie zal dus niet meer in 2021 plaatsvinden, maar zal definitief naar 2022 verplaatst worden.  

Aan inspiratie en ideeën geen nood. We zullen zeker in het najaar nog het een en ander van ons laten horen. (nog steeds: op onze eventlijst: de trappen in Landgraaf).

Ik wens jullie alvast heel veel kijk plezier voor de matchen van de rode duivels!

Tot gauw, John“We still dream about this beautiful mountain”

POST TAGS:
    Not Tags
About The johan

Promote and Monitor Human RightsLeave a Commnet